Exploring African Ecological Culture: An Analysis of African Folktales Translations in Turkish Context.

Afrika'ya dair doğa anlayışı, tüm yaşam formlarının birliğini vurgulayan bir tutumdan oluşmaktadır. Afrika masalları incelendiğinde Afrika insanının doğaya karşı hassas tutumunun Afrika masallarına sirayet ettiği gözlemlenmiştir. Çeviri, bu anlamda, Afrika toplumlarının ekolojiye dair görüşlerini diğer toplumlara aktarmak için kültürlerarası bir köprü görevi üstlenmektedir. Ancak, alanyazın tarandığında Türk ve Afrika kültürleri arasındaki çeviri vasıtasıyla oluşan bu tür kültürel etkileşim üzerine gerçekleştirilen araştırmaların sınırlı düzeyde olduğu gözlemlenmiştir. Buradan hareketle oluşturulan bu araştırma, genelde çevre hassasiyetine ilişkin bir bilinç geliştirmeyi özelde ise Afrika'ya dair çevre ve ekoloji kültürünün Türk kültürüne aktarımında çevirinin rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Betimsel bir analiz olarak gerçekleştirilen araştırmada çevre, kültüre özgü bir alt öğe olarak ele alınmaktadır. Çalışmanın veri tabanını orijinali İngilizce olan 87 Afrika masalı ve Türkçe çevirileri oluşturmaktadır. Toplanan veriler, çevreye yönelik sözcük ve ifadelerin aktarımı için belirlenen altı kategoriye göre tasnif edilmiş ve Aixela'nın (1996) kültürel ifadelere yönelik çeviri stratejileri temel alınarak Venuti'nin (1995) "Yerlileştirme-Yabancılaştırma" yaklaşımları çerçevesinde analiz edilmiştir. Gerçekleştirilen veri analizi sonucunda çevirmenlerin "yabancılaştırma" stratejisinden %97 oranında faydalanmayı tercih ettiği, yerlileşme stratejisinden ise %3 oranında yararlandıkları ortaya çıkmıştır. Bu sonuç, çevirmenlerin Afrika'nın çevresel yapısının çeşitliliği ve zenginliğine ilişkin hedef kitlenin bir anlayış geliştirmesine olanak sağlayan ve böylece Türk kültüründe geleneksel Afrika eko-felsefesine ilişkin kültürlerarası bir farkındalık yaratan bir çeviri yaklaşımı tercih ettiklerini ortaya çıkarmaktadır. Afrika eko-felsefesinin aktarımında çevirini rolüne ışık tutan bu araştırmanın eko-bilinç ile ilgili farkındalık yaratarak kültürler arası iletişime katkı sağlayacağı düşünülmektedir. [ABSTRACT FROM AUTHOR]